Ηλιόφωτοι

Χαραυγή
Και μαζί της, ανατολή μας
Πάνω στο τέθριππο άρμα
Του Ήλιου
Στιβαροί Φαέθοντες
Το έλεος πέθανε
Την ημέρα της γέννησης μας
Σφιγμένο, στο δεξί μας χέρι
Πέτα, μακριά, μακρύτερα
Ω δόρυ της θελήσεως μας
Το όνομα σου – Εκδίκηση!
Στις χώρες των Κυκλώπων
Των μονόφθαλμων, πατέρων της ηθικής
Προς ένα στόχο, ένα άστρο
Ψηλότερα από εσένα
Μακρύτερα από εσένα
Όμως όχι άφταστο!
Μακριά, στις χώρες του σκότους
Πίσω απ’ τα άστρα
Που φωτίζουν τις νύχτες μας
Και χαϊδεύουν το δέρμα μας
Με αστρόσκονη και νυχτερινή σιωπή
Λησμονημένη, άχρονη
Όμως ο γιος του Χρόνου
Ο πατέρας του Ολύμπου
Οδηγεί τα φλογερά μας ξίφη
Και ο τροχός του ήλιου
Χαραγμένος στις ασπίδες
Σημαδεύει τις καρδιές μας
Επελαύνουμε
Σαν πρωινοί, λαμπεροί άρχοντες
Σαγηνευμένοι από τα γαλαξιακά
Στερεώματα
Προορισμένοι για αντίδραση
Αφού η δράση έχει εκφυλιστεί
Προορισμένοι για το μεγαλείο
Μέσα σε διαστρικά πεδία πολέμου
Και της δόξας που θα φέρει ο αετός
Μέσα στα σιδερένια του νύχια
Ανοίξτε τις πύλες…
Ερχόμαστε!
Το έλεος πέθανε
Την ημέρα που γεννηθήκαμε...